Het Orkest zonder Naam Ger de Roos Button Text 1 Button Text 1 Home Button Text 2 Button Text 2 OzN Button Text 3 Button Text 3 de Rascals Button Text 6 Button Text 6 Knipsels Button T Button T de Bietenbouwers Button Text 5 Button Text 5 Foto’s Home Button Text 1 Home OzN Button Text 2 OzN de Rascals Button Text 3 de Rascals Knipsels Button Text 6 Knipsels de Bietenbouwers Button T de Bietenbouwers Foto’s Button Text 5 Foto’s
tegenwoordigheid van geest in de bres en floot er “iets tussen”, totdat hij weer opgevangen kon worden. We stonden doodsangsten uit, maar het resultaat ? Een stroom van brieven van luisteraars om dat aardige fluitliedje nog eens te spelen…” Ger de Roos lacht. We willen het gesprek brengen op zijn “radioknobbel”, die al verschillende “stunts”opleverde, zoals de Hengel- en Kleppercompetitie (met het uitroepen van een nationale klepperkoning), de eier-zoek-wedstrijd en de speurtocht met de microfoon langs 250 papegaaien, teneinde “Koning Lorre” te vinden, maar we verdwalen in de Weekend- Serenade en de Hit-parade, de ups en downs met het paardenhoofdstel, het geharrewar rond het obsederende “Ding” (“Er werden maar eventjes een half miljoen grammofoonplaten in rond twee maanden tijd van verkocht”) en verbazingwekkende succes van “De Speeltuin” Je kunt het nooit weten “Je kunt ‘t nooit weten en ik het nooit laten”, aldus onze gastheer. “Kunt u zeggen, waarin het succes zit ? Zelfs tijdens mijn vakanties ben ik nog aan het zoeken….het zit nu eenmaal in het bloed. Deze zomer liep ik met mijn vrouw 300 km door het Schwarzwald en ondanks alle vermoeienissen stapte ik in Basel een grammofoonplatenwinkel binnen. Ik kwam met een leuk Zwitsers melodietje naar buiten: “Foster-Liesl”. En thans is dit in Holland het IJselliedje geworden, dat erg aanslaat en al 3 maanden in de hitparade zit….” En gelijktijdig (alsof het nota bene afgesproken werk is ) zingt een stem uit Deventer via de band: “Aan de oever van de IJsel – staat een veerhuis – daar woont een meisje – Greetje is haar naam “. “Na enkele eerste uitzendingen kwam er een telefoontje van een veerbaas, die zei, dat hij al drie coupletten had opgeschreven. Wanneer we het nog eens wilde spelen, kon hij verder…” Zo praten we door. De melodie is volgens de Roos het belangrijkste; de woorden komen vanzelf wel. Van grote betekenis is ook de manier van lancering. “Die noemen wij in de branche de new sound. Het gebrabbel van een Joseph Schmidt in “Ik hou van Holland” , de lachende saxofoon, de klokkenwinkel….het duidt er allemaal op, dat het publiek een bepaalde nieuwe klank zoekt….” Maar evengoed als het Ger de Roos deze middag onmogelijk is, alle bandjes van zijn “talenten”af te draaien zo kunnen wij ook niet het hele gesprek releveren. We hebben nog gesproken over het afgrijselijke Nederlandse woord “kraker” (in plaats van top-hit), de geheimen van arrangeren, de opbouw van de Bietenbouwers (ook hierin had onze gastheer een belangrijk aandeel) en het optreden van de Mulo-band “The Rascals” in 1933 voor de Vara-microfoon onder leiding van……Ger de Roos. “Maar dat was brandhout”, zegt hij, wanneer we met een handdruk van hem afscheid nemen
Home Button Text 1 Home de Rascals Button Text 3 de Rascals OzN Button Text 2 OzN de Bietenbouwers Button T de Bietenbouwers Knipsels Button Text 6 Knipsels Foto’s Button Text 5 Foto’s