Het Orkest zonder Naam Ger de Roos Button Text 1 Button Text 1 Home Button Text 2 Button Text 2 OzN Button Text 3 Button Text 3 de Rascals Button Text 6 Button Text 6 Knipsels Button T Button T de Bietenbouwers Button Text 5 Button Text 5 Foto’s Home Button Text 1 Home OzN Button Text 2 OzN de Rascals Button Text 3 de Rascals Knipsels Button Text 6 Knipsels de Bietenbouwers Button T de Bietenbouwers Foto’s Button Text 5 Foto’s
geluidsband. Dan gaan we terug. Naar die dagen, toen de naam Ger de Roos niemand nog iets zei en hij s’avonds als pianist “snabbelde” in het Gooi. Ik leerde toen veel in de grammofooplatenwinkel van mijn ouders….” Het is zelfs zo, dat Ger de Roos een groot gedeelte van zijn huidig succes aan deze vorming toeschrijft. Hoe dan ook – opeen dag kwam hij in de studio voor een auditie en vond een dodelijk vermoeide gymjuf, die zich lam geteld en gezwaaid had bij de prestaties van een twintigtal solliciterende pianisten. Men had haar enkele uren heen en weer geslingerd tussen Bach, hot, swing en Hollywoodse droommuziek, zodat ze zelfs met het vertrouwde “ene, twee-je” in de knoop kwam. Maar de laatste kandidaat, een zekere mijnheer de Roos, begreep waar het om ging: hij kwam met een lekker in de maat gespeeld polka-motiefje. Dus werd hij aangenomen en hielp vier jaren lang dapper mee, het grote publiek s’morgens “fit” te maken…. De grote sprong Toen kwam het jaar 1946 en waagde hij de grote sprong. De K.R.O. moest een nieuw orkest hebben en de eerste audities leverden veel lawaai, maar weinig muziek op. Klaas van Beeck introduceerde de Roos toen brutaalweg als de “begaafde man met het eigen orkestje” Ger had echter niets: hals over kop trommelde hij een aantal musici bij elkaar, die van elkaars bestaan totnogtoe niet wisten. Het kwam tot een eerste uitzending van het nog naamloze orkest en een technicus oordeelde: “Goed voor bruiloften en partijen, maar nooit meer voor de microfoon”. Uti Boxmeer kwam echter met een kaartje van een enthousiasteling met het woord “bravo”. Dit gaf weer de nodige moed en men ging verder. Er werd een prijsvraag uitgeschreven voor een naam, want het orkest moest tenslotte gedoopt worden. Er kwamen 6000 inzendingen, waaronder zich de wonderlijkste suggesties bevonden: N.V. Blaas – en Strijkinrichting de Roos, The cold potatoes Swingers (‘Wanneer U speelt, laat ik altijd mijn aardappels koud worden”, schreef de inzender erbij). De Rozijnen (verbastering van de Roos en de zijnen). De glijdende Gerries en de Notenpruimers…. Neen, bepaald “geslaagd” was dit alles niet. De onderhandelingen over een naam duurden zo lang, dat iemand zei: “ Het orkest begint in elk geval al een faam te krijgen…..het orkest zonder naam “ Prachtig….het Orkest Zonder Naam. Zo moest het acht man tellende ensemble maar genoemd worden en na schlagers als “De Kolenman”. “Kom in mijn punter” en “Dag vadertje”begon de fanmail te vloeien het laatste lied leverde alleen reeds 5000 brieven van luisteraars op. “Het microfoonwerk zit vol met verrassingen. Zo bleek de violist zich op een bepaalde dag – vermoedelijk voelde hij zich wat grieperig – bij het spelen van een melodie ineens vijf maten te vertellen, zodat er een ramp dreigde: vijf maten absolute stilte midden in een muziekstuk…..! Stelt u zich dat eens voor. Een van zijn collega’s sprong echter met grote
Home Button Text 1 Home de Rascals Button Text 3 de Rascals OzN Button Text 2 OzN de Bietenbouwers Button T de Bietenbouwers Knipsels Button Text 6 Knipsels Foto’s Button Text 5 Foto’s